دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

بیماری لژیونر یکی از اشکال شدید پنومونی است،

بیماری لژیونر [لژیونلوزیس] یکی از اشکال شدید پنومونی [ذات‌الریه] است، التهاب ریه که معمولاً بر اثر عفونت توسط یک باکتری به نام لژیونلا ایجاد می‎گردد. بیشتر مردم بر اثر استنشاق باکتری لژیونلا از آب یا خاک دچار بیماری مزبور می‌شوند. مردم پیر، سیگاری‌ها و افراد دچار ضعف سیستم ایمنی مشخصاً در برابر بیماری لژیونر آسیب‌پذیر هستند. باکتری لژیونلا در عین حال مسبب تب پونتیاک است، که نوع خفیف‌تر بیماری لژیونر و مشابه آنفولانزا است. تب پونتیاک معمولاً خود به خود برطرف می‌شود، اما بیماری لژیونر در صورت عدم درمان می‌تواند کُشنده باشد.

مردم ممکن است بر اثر عفونت مخمری دچار اینترتریگو در ناحیه زیر پستان شوند

عفونت مخمری پستان نوعی اختلال التهابی پوست است که در نواحی چین و تا خورده پوست ایجاد می‌شود. عفونت مخمری که کاندیدیازیس هم نامیده می‌شود زمانی بروز می‌کند که مخمرها یا قارچ‌های کاندیدا به شکل خارج از کنترل رشد می‌کنند. عفونت مخمری ممکن است در قسمت‌های مختلف بدن شامل موارد زیر ایجاد شود: دهان یا گلو، مری، واژن، آلت تناسلی مردان، مقعد، پوست. مخمرهای کاندیدا یک نوع قارچ هستند که به شکل طبیعی بر روی سطح پوست و داخل دستگاه گوارش، دهان و واژن تا 70 درصد مردم سالم زندگی می‌کنند.

نشانه‌ها و علایم ارلیشیوز طیفی از دردهای خفیف جسمانی تا تب شدید را شامل می‌شود

ارلیکیوسیس (ارلیشیوز) یک بیماری باکتریایی قابل انتقال از کنه است که باعث ایجاد علایم شبه آنفولانزا می‌شود. نشانه‌ها و علایم ارلیشیوز طیفی از دردهای خفیف جسمانی تا تب شدید را شامل می‌شود و معمولاً این علایم در طول یک تا دو هفته پس از گزش کنه ایجاد می‌گردد. در صورت درمان سریع و مناسب با آنتی‌بیوتیک، ارلیشیوز عموماً در طول یک هفته بهبود می‌یابد. دیگر بیماری قابل انتقال از کنه به نام اناپلاسموسییس (آناپلاسموز) ارتباط نزدیکی با ارلیشیوز دارد؛ اما این دو بیماری تفاوت‌های بارزی دارند و بر اثر دو نوع میکروارگانیسم مختلف ایجاد می‌شوند. بهترین راه پیشگیری از این عفونت‌ها اجتناب از گزش کنه ست. دفع کنه از طریق بررسی دقیق بدن پس از حضور در فضای بیرون و کنه‌زدایی کامل بهترین شانس را برای اجتناب از ارلیشیوز ایجاد می‌کند.

اگرچه فعالیت جنسی باعث عفونت مخمری نمی‌شود می‌تواند خطر آن را از طریق القاء باکتری‌های تازه در واژن افزایش دهد

اگرچه فعالیت جنسی باعث عفونت مخمری نمی‌شود می‌تواند خطر آن را از طریق القاء باکتری‌های تازه در واژن افزایش دهد. عفونت‌های مخمری مشخصاً در زنان شایع هستند. آنها به طور معمول جدی نیستند و مردم اغلب می‌توانند این عفونت‌ها را با داروهای قابل دسترسی در داروخانه‌ها درمان کنند. بر مبنای اعلام "اداره بهداشت زنان" اغلب زنان در مقطعی از زندگی دچار عفونت مخمری می‌شوند. پزشکان عفونت‌های مخمری را عفونت‌های واگیردار جنسی (STIs) تلقی نمی‌کنند. به هر حال، فعالیت جنسی می‌تواند بر ابتلاء شخص به عفونت مخمری تأثیر بگذارد.

شایع‌ترین علت دچار شدن به عفونت اشیریشیا کولی خوردن غذاهای آلوده است

باکتری اشیریشیا کولی (ئی. کولی) به شکل معمول در روده‌ مردم سالم و حیوانات زندگی می‌کند. اغلب انواع اشیریشیا کولی بی‌ضررند یا مختصری اسهال ایجاد می‌کنند. اما چند گونه مشخصاً تندخو، مثل اشیریشیا کولی 0157:H7 می‌توانند باعث ایجاد کرامپ شکم، اسهال خونی و استفراغ شوند. انسان ممکن است بر اثر مصرف آب یا غذای آلوده، به ویژه سبزیجات و گوشت نپخته دچار اشیریشیا کولی شود. بزرگسالان سالم به طور معمول در طول یک هفته از عفونت اشیریشیا کولی O157:H7 خلاص می‌شوند اما کودکان خردسال و سالمندان در ریسک بالاتری برای دچار شدن به مشکلات مهلک ناشی از نارسایی کلیه به نام سندرم اورمی همولیتیک قرار دارند.

هیچ واکسنی برای پیشگیری از تب اسکارلت وجود ندارد

تب اسکارلت [اسکارلاتینا، مخملک، تب سرخ] یک بیماری باکتریایی است که در برخی مردم دچار عفونت استرپتوکوکی بروز می‌کند. این بیماری که به نام اسکارلاتینا نیز شناخته می‎شود، با راش به رنگ قرمز روشن مشخص می‌گردد که بیشتر سطح بدن را می‌پوشاند. تب اسکارلت تقریباً همیشه با ناسور شدن گلو و تب بالا همراه است. تب اسکارلت بیشتر در کودکان 5 تا 15 ساله شایع است. اگرچه زمانی تب اسکارلت یکی از ناخوشی‌های جدی دوران کودکی تلقی می‌شد، داروهای آنتی‌بیوتیک از تبعات خطرناک این بیماری کاسته‌اند. با وجود این در صورت عدم درمان تب اسکارلت می‌تواند به اختلالات جدی آسیب زننده به قلب، کلیه‌ها و دیگر قسمت‌های بدن منجر گردد.

در صورت گسترش عفونت به ورای روده‌ها امکان ایجاد عوارض مهلک مطرح است

عفونت سالمونلا (سالمونلوزیس) یک بیماری باکتریایی شایع است که به دستگاه روده‌ای آسیب می‌زند. باکتری سالمونلا به طور معمول در روده حیوانات و انسان زندگی می‌کند و از طریق مدفوع دفع می‌شود. انسان بیشتر از طریق مصرف غذا و آب آلوده به آن مبتلاء می‌گردد. به طور معمول مردم مبتلاء به عفونت سالمونلا هیچ علامتی ندارند. گروهی از مبتلایان به فاصله 8 تا 72 ساعت دچار تب، اسهال و کرامپ شکم می‌شوند. اغلب مردم سالم بدون هر گونه درمان خاصی در طول چند روز بهبود می‌یابند. در برخی موارد اسهال همراه عفونت سالمونلا ممکن است به قدری کم‎آبی در بدن ایجاد کند که درمان پزشکی کامل الزامی شود. 

مقالات دیگر...

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.